GCP's videoguerra blog

Ο PETER GREENAWAY ΚΑΙ ΟΙ 4 ΤΥΡΑΝΝΙΕΣ ΤΟΥ ΣΙΝΕΜΑ

videoguerra — Sun, 25 Sep 2011 23:07:07 +0000

Είχα την τύχη να παρακολουθήσω στο φεστιβαλ Θεσσαλονίκης το MASTERCLASS ενός μεγάλου δημιουργού, του PETER GREENAWAY, γνωστού από αριστουργήματα όπως «Η ΚΟΙΛΙΑ ΤΟΥ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΑ», «Ο ΜΑΓΕΙΡΑΣ, Ο ΚΛΕΦΤΗΣ, Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ ΚΑΙ Ο ΕΡΑΣΤΗΣ ΤΗΣ», «PILLOW BOOK» και πολλά άλλα. Στο φεστιβαλ παρουσίασε το 7ωρο έπος του «THE TULSE LUPER SUITCASES» μια ταινία σε 3 μέρη, όπου χρειάστηκε να έρθουν ειδικά μηχανήματα από Ολλανδία για την προβολή της καθώς είναι γυρισμένη ψηφιακά σε HIGH DEFINITION TV, μια νέα μετεξέλιξη της ψηφιακής τεχνολογίας. Στην εν λόγω ταινία παρακολουθούμε τη ζωή ενός τυχοδιώχτη – συλλέκτη του TULSE LUPER και των 92 βαλιτσών του, οι οποίες, σχεδόν όλες, εμπεριέχουν από 92 αντικείμενα. Κάθε αντικείμενο έχει τη δική του πραγματική ιστορία, η βαλίτσα με τις 92 παρτίδες σκακιού έχει 92 γνωστές και αξιομνημόνευτες παρτίδες όπως π.χ. την κλασική αναμέτρηση FISCHER-SPASSKY το 1972 στη Μόσχα. Ο GREENAWAY θα βγάλει 92 DVD στα επόμενα χρόνια τα οποία θα έχουν μορφή INTERACTIVE και ο θεατής θα μπορεί να δει την ιστορία με όποιο τρόπο και σειρά επιλέξει. Ένα PROJECT που ετοίμαζε μια ζωή και μέσα από αυτό έκανε πράξη τις ιδέες του για ένα νέο κινηματογράφο που «για να υπάρξει πρέπει να εφευρίσκει τον εαυτό του εκ νέου, ξανά και ξανά». Ο κινηματογράφος σήμερα σε ένα τεράστιο ποσοστό έχει γίνει πολύ προβλέψιμος λες και είναι βασισμένος σε μια συνταγή. Σχεδόν όλοι μπορούμε να προβλέψουμε τι θα γίνει κατά τη διάρκεια μιας σκηνής ή το τέλος σε ένα 70% των ταινιών που βλέπουμε. Αυτό οφείλεται κατά GREENAWAY σε 4 τυραννίες.

Η ΤΥΡΑΝΝΙΑ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ

Η τυραννία του κειμένου μας έδωσε έναν κινηματογράφο που υστερεί σε εικόνες λόγω της σύνδεσής του με τη λογοτεχνία. Για να πάρεις έγκριση ή κεφάλαια για να κάνεις μια ταινία θες στα χέρια σου ένα συγκεκριμένο κείμενο 5-10 προτάσεων. Πολές φορές αυτό το κειμενάκι λέγεται μέσα σε ένα ασανσέρ! Ο GREENAWAY, ζωγράφος ο ίδιος, επιχειρεί να ξαναφέρει τον κινηματογράφο στην αισθητική της εικόνας, στο IMAGERY και προτρέπει να γίνονται ταινίες όχι από απλά κείμενα, αλλά από εικόνες, πίνακες ζωγραφικής, χρώματα σε πρώτο βαθμό, κύριο λόγο και σε ισάξια βαρύτητα με το κείμενο. «Το σινεμα πρέπει να κληροδοτεί τις αξίες του, τη γραμματική του και τη σύνταξή του μέσω της εικόνας, όχι του κειμένου».

Η ΤΥΡΑΝΝΙΑ ΤΟΥ ΚΑΔΡΟΥ

Τα τελευταία 600 χρόνια κοιτάμε τις πλαστικές τέχνες μας μέσα από ένα κάδρο. Ο κινηματογράφος αντέγραψε το θέατρο και δανείστηκε στοιχεία από τη ζωγραφική και η τηλεόραση τον κινηματογράφο. Σήμερα με τα συστήματα IMAX έχουμε δυνατότητα φάσματος 360 μοιρών και το φαινόμενο του κάδρου μπορεί να καταργηθεί. Στην τελευταία του δημιουργία ο GREENAWAY κατακερματίζει το κάδρο ανοίγοντας πολλά μικρά μέσα στο ίδιο, δείχνοντας μαζί ένα μακρινό πλάνο να παίζει αχνά από πίσω και το ίδιο σε κοντινό σε πρώτο επίπεδο μπροστά μας. Υιοθετεί μια κυβιστική στάση όπως δήλωνε αποδομώντας το κάδρο και δείχνοντας στην οθόνη παράλληλα το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον, ενώ σε κάθε κάδρο γίνεται ένας βομβαρδισμός πληροφοριών.

Η ΤΥΡΑΝΝΙΑ ΤΟΥ ΗΘΟΠΟΙΟΥ

Στο «TULSE LUPER…» ο GREENAWAY εμφανίζει τον ηθοποιό του να λέει την ίδια ατάκα με πολλές παραλλαγές και ηχοχρώματα ανοίγοντας έτσι στο θεατή έναν καινούριο κόσμο, να ταυτιστεί με τα λόγια του ηθοποιού με όποιο τρόπο επιλέξει ο ίδιος για την εξέλιξη του story και δεν τον περιορίζει σε μία μόνο ξερή ατάκα. Ακούμε λοιπόν ένα «δεν ξέρω» νευριασμένο,αμέσως μετά ένα φιλικό,και ένα «δεν ξέρω» χιουμοριστικό από τον ίδιο ηθοποιό συνεχόμενα. Παράλληλα, δίπλα από την εικόνα του πρωταγωνιστή μέσα σε ένα τετραγωνάκι(κάτω δεξιά της εικόνας) να λέει κάποιες φορές την ατάκα του με διάφορους τρόπους, έχουμε δίπλα ένα άλλο τετραγωνάκι(κάτω αριστερά της εικόνας) με τους υπόλοιπους ηθοποιούς που πέρασαν οντισιόν για τον ίδιο ρόλο να λένε την ίδια ατάκα. Επίσης πώς θα κατανοήσεις τον ήρωα ολοκληρωτικά όταν τον παίζει ένας Μπραντ Πιτ ή μια Τζούλια Ρόμπερτς; Πιο πολύ προσέχουμε τα είδωλά μας στο πανί, τους ερωτεύσιμους με πολλές δημόσιες σχέσεις πρωτοκλασάτους stars, χωμένους βαθιά στα γρανάζια του κινηματογράφου-βιομηχανία εμπόριο, παρά το νόημα και περιεχόμενο της ταινίας.

Η ΤΥΡΑΝΝΙΑ ΤΗΣ ΚΑΜΕΡΑΣ

«Η τελευταία τυραννία είναι η χειρότερη από όλες, είναι αυτή της κινηματογραφικής κάμερας. Ακούγεται παράδοξο , αλλά πρέπει να την ξεφορτωθούμε. Ο Picasso είπε “δεν ζωγραφίζω αυτά που βλέπω, βλέπω αυτά που ζωγραφίζω”. Η κάμερα είναι απλά μια μηχανή που καταγράφει τον κόσμο και εμείς πρέπει να ξεκινήσουμε από το μηδέν. Αν ο κινηματογράφος εξελιχθεί όπως θα ήθελα, μπορεί στο μέλλον να είναι όλος μια τεράστια βιομηχανία κινουμένου σχεδίου. Μπορεί να μη χρησιμοποιούμε καν ηθοποιούς κι αν έχετε δει πρόσφατα ιαπωνικό σινεμά επηρεασμένο από την εικονική πραγματικότητα, θα ξέρατε πως η έννοια του ηθοποιού με σάρκα και οστά εξαφανίζεται. Μιλάμε για μια εικονική πραγματικότητα που μπορεί να γίνει το πιο ενδιαφέρον φαινόμενο στον κόσμο».

Αυτά και άλλα πολλά μας είπε ένα πρωί ο PETER GREENAWAY και ελπίζω να σας φάνηκαν ενδιαφέροντα όσο εμένα…για περισσότερες πληροφορίες http://www.petergreenaway.com/

BEST OF 2010

videoguerra — Wed, 22 Dec 2010 01:15:23 +0000

1.Alcest – Écailles de lune

2.The Radio Dept. – Clinging To A Scheme

3.Deerhunter – Halcyon Digest

4.Tunng – …And Then We Saw Land

5.Olafur Arnalds – And They Have Escaped The Weight Of Darkness

6.The Durutti Column – A Paean to Wilson

7.Cloud Cult – Light Chasers

8.Sail A Whale – A Documentation

9.Les Discrets – Septembre Et Ses Dernieres Pensees

10.For Ex-Lovers Only – Evil Men Have No Songs

11.The Vaselines – Sex With An X

12.Air Formation – Nothing to Wish for (nothing to lose)

13.Jonsi – Go

14.Allo Darlin’ – Allo Darlin

15.Cloudkicker – Beacons

16.The Electric Pop Group – Seconds

17.Emeralds – Does It Look Like I’m Here

18.Marnie Stern – st

19.Thisquietarmy – Aftermath

20.Dum Dum Girls – I Will Be

2nd Generation

videoguerra — Sun, 10 Oct 2010 12:28:48 +0000

This film is about the second-generation immigrants in Greece. Though born in Greece or having immigrated with their family at an early age, attended the Greek school and have been raised like every other Greek child, this social group is severely discriminated by the law. They are actually “ghost” Greek citizens not legally registered, and without the right to vote. After reaching the age of eighteen years old, the state asks obliges them to apply for a residence permit. By not submitting the required papers they are automatically considered illegal and logically are expected to move in their country of origin, a country that in most of the cases, they have never visited.
The given situation is almost unknown to the largest part of the Greek society while the “second generation immigrants” are daily struggling for their right to belong somewhere and live normally lead a normal life in the country.

But who are really those people? Are they like us? Do they walk next to us and we don’t even notice? Can Do they feel integrated? How are they organized, and how do they fight for their social and political rights? How do Greeks feel towards them? What kind of relations do they hold up with their countries of origin? Do they want to stay in Greece? What are their basic problems, demands and dreams?
The film tries to give answers to those questions in a creative way through the second-generation immigrants’ eyes. The objective is not to describe the phenomenon from its social and general point of view, but on the contrary it tries to give space liberty and a say to those peculiar young Greek citizens to express their own approach. Cameras are given to them to film there reality, their dreams and thoughts .In that way the insider’s view on the matter is expressed without risking to give misleading interpretations. We have a perspective from below of the reality, which works as a trigger to get people to look at themselves and articulate their feelings.
The group of the participating youngsters is working closely with the filmmakers. After the first footage is shot, it is viewed and discussed by the whole group (both youngsters & cinematographers) and new orientations appear. It is a real process of investigation and transformation between the cinematographers and the participants, where genuine feelings and situations mend/occur, aiming at being to be captured on tape.
Visually, we observe two different worlds. The world of the personal point of view on the subject of the youngsters, which is described through his or her own footage of different every day life situations, and on the other hand we have the same subjects interviewed by the cinematographers group.

The interviews of the participants and their own footage are edited in a rapid rhythm in a cinematographic way of filming. Putting together so many different types of footage will result in a colourful mosaic, representing the true blend of culture existing in the Greek society but not yet recognized.
Music, an important part of the project, will act as an element of emotional charging. Therefore there will be original music composed and adapted to the needs of the filmed footage, as well as a musical theme which will will add to the identity of the film, composed by second generation immigrants in order to empower the multicultural character of the project.
There are five basic characters: Manolis, 27 years old coming from Nigeria, he is currently working as a musician in Athens, Theodora and Ioanna two sisters of Albanian origin in their early thirties, who have just graduated from university and are looking for a job, Daphne a 20 years old from the Philippines, studying economics and Mohamed from Egypt who is working as an administrative employee. We get to know them closely, follow them to work, home and pleasure, and through their own point of view observing/we observe a different reality.

HD VERSION:

202Project live @GCP

videoguerra — Tue, 11 May 2010 10:29:02 +0000

Υπάρχουν καιροί ευμάρειας και ευτυχίας. Στην καθημερινότητα εισβάλλει η περιπέτεια, οι εμπνέυσεις πολλές, όπως και συνομιλίες και οι ιδέες. Τα κορίτσια σου κόβουν την ανάσα, οι μουσικές σε ενθουσιάζουν, τα χημικά ξημερώματα είναι μαγευτικά και το ποτό και το φαί ρέουν σε αφθονία. Βρίσκεις το σύμπαν και τη ζωή εν γένει σχεδόν συμπαθητικά με λίγα λόγια.
Υπάρχουν και καιροί ζόφου. Πηχτού και έρποντα σαν εγγλέζικη ομίχλη. Καιροί μουδιάσματος και επαναλαμβανόμενης αποχάυνωσης. Τα σχέδια ματαιώνονται, η γκλάβα δε κατεβάζει ιδέες, το στομάχι σφίγγεται, ο γκομενός σου πάει με άλλην. Το πρώτο πράγμα που αντικρύζεις μόλις βγαίνεις απο το σπίτι σου είναι μπάτσοι και αναρωτιέσαι και πότε θα τους δεις κ σπίτι σου, οι μπάφοι είναι αλβανικοί και έχεις την ολοένα και αυξανόμενη υποψία ότι αυτή η μυρωδιά σκατίλας δεν είναι τοπικό φαινόμενο αλλά πρόκειται για την ίδια την ανάσα του σύμπαντος που καθώς ασθμαίνει, διαπερνά τις αισθήσεις μας.
Απ΄ότι φαίνεται οι μέρες που βιώνουμε ανήκουν στη δεύτερη περίπτωση.
Το σκοτεινό πειραματικό φολκ του γαλλου 202 project (http://www.myspace.com/202project) και τα dark wave ηχοτοπια του αθηναίου Adam:is θα είναι ίσως μια ταιριαστή μουσική ένδυση του κλίματος των ημερών. Την Πέμπτη 13/05 στο guerrilla cinematography (νεμεας 8, σεπόλια) ώρα 21:30.

tiltrecordings.org

Droning Action Live @20 MARCH

videoguerra — Thu, 18 Mar 2010 10:27:45 +0000

Η προσφατως ιδιαιτερως δημοφιλη ιδεα της κρισης, συμπαρασύρει (περα βεβαια απο μια σειρα απο εξαιρετικα δυσοιωνα μετρα και ξεδιαντροπα αρπακτικες πρακτικες καταληστευσης) και μια σειρα απο ιδιαιτερως εκνευριστικες δηλωσεις. Για διαφορους εκ των πλεων αντιδραστικων ευρωπαιων εταιρων, αλλα και για μεγαλο κομματι του εγχωριου θινκ τανκ (με το τανκ νοουμενο ουχι ως δεξαμενη αλλα ως το οχημα με τις περιβοητα καταστροφικες του δυνατοτητες) η παρουσα εγχωρια κριση οφειλεται στις πρακτικες λαμογιας και καταληστευσης του δημοσιου χρηματος στις οποιες –ομολογουμενως- επιδιδεται εδω κ δεκαετιες με ζηλο, το συνολο των πολιτικων και των συμπαρατρεχομενων τους. Υποννοωντας τι; Οτι α. Ολα αυτα ειναι αμιγως ελληνικα φαινομενα, αλλου δηλ. δε συμβαινουν, α πα πα και β. Οτι καπιταλισμος – λαμογια = υγιης, ανευ κρισης, καπιταλισμος.

Ας δουμε λοιπον αυτον το υγιη καπιταλισμο και με τι παρηγαγε πλουτο και ευμαρεια, χωρις ιχνος λαμογιας. Στη βραζιλια μεχρι και τις αρχες του περασμενου αιωνα αφηναν ρουχα μολυσμενα με ευλογια και πολυεμελιτιδα στα μονοπατια των ιθαγενων μαζι με αλλα δωρα και ετσι αποκτουσαν τιμια και καθαρα προσβαση στο δασος ωστε να το καψουν λεηλατησουν κτλ (στη δεκαετια του ΄60 το ιδιο εκαναν και ελβετοι ανθρωπολογοι, μολυναν δηλαδη χιλιαδες ιθαγενεις του αμαζονιου, με θανατηφορους ιους, καθεντολην της CIA). Ακριβως την ιδια τακτικη μεχρικα χρονια πισω ακολουθουσε και η β.αμερικη με τις περιβοητες κουβερτες (μολυσμενες με ευλογια) που δωριζε στους ινδιανους. Οι ολλανδοι αφου πρωτοστατησαν σε αναριθμητες σφαγες ανα την υφηλιο και αποδειχτηκαν εξαιρετικοι δουλεμποροι, συνεχιζουν να χρηματοδοτουν μεχρι και σημερα μεσω των διαφορων εταιρειων τους, ελαφρως πιο παραδοσιακους μεθοδους εξοντωσης. Γαζωμα απο ελικοπτερο, φωτια, σφαγες με μασετες: ολα αυτα σε οσες αγριες περιοχες της νοτιου αμερικης που υπαρχει υποψια φυσικου πλουτου. Οι εγγλεζοι στηριξαν το μονοπωλιο τους στη υφαντουργια σπαζοντας τα δαχτυλα και των καρπο οσων 10-χρονων δουλευαν τον αργαλειο στην ινδια, ωστε να δωσουν το προνομιο στη δικη τους εργατικη ταξη να βιωσει τις χειροτερες συνθηκες ζωης που εχουν καταγραφει ιστορικα (μεσος ορος ζωης στο μαντσεστερ του 1830: 21 χρονια). Οι ισπανοι αφου εξοντωσαν (κυριως απλα με τη μολυσματικη τους επαφη, οι τυποι ηταν κατι σαν το δρακο του κομοντο που σκοτωνει τα θυματα του απο τη μολυνση που τους προκαλει απο τα γεματα μικροβια δοντια του, οπως εγραφε κ ο λεβι στρως οι περισσοτεροι ιθαγενεις πεθαναν μαλλον απο αηδια και φρικη για το δυτικο πολιτισμο παρα απο το σπαθι, τη σουβλα και τα αναριθμητα βασανιστηρια στα οποια επιδιονταν πανω τους με παθος οι ισπανοι, πορτογαλλοι, αγγλοι, ολλανδοι κ γαλλοι) γυρω στα 30 εκατομμυιρα με συντηρητικους υπολογισμους ιθαγενεις στα πρωτα 40 χρονια παρουσιας τους στη ν.αμερικη, συνεχισαν το ξεζουμισμα και τις σφαγες σε μια ολοκληρη ηπειρο. Οσοι εκ των κατοικων της παταγονιας επιβιωσαν απο το παλουκωμα που επεβαλλαν –προς μεγαλη διασκεδαση των γυναικων και παιδιων τους- οι ισπανοι στο συνολο του πληθυσμου τους, τουφεκιστηκαν απο τα οπλα των γερμανων αποικων. Μια που ειπαμε γερμανοι: 6 εκατομμυρια τσιγγανοι, 5 εκατομμυρια εβραιοι, αγνωστος αριθμος σλαβων, αναριθμητοι κομμουνιστες, ομοφυλοφιλοι κτλ ολοι βορα για το lebensraum της βιομηχανιας τους. Οι βελγοι μετα το πολυχρονο ξεζουμισμα και σφαγιασμα στο κονγκο εφυγαν αφηνοντας πισω τους εναν εμφυλιο πολεμο, χιλιαδες ακρωτηριασμενα πτωματα και εκατομμυρια στρεμματα δασους αφανισμενα – μαζι με τους πυγμαιους κατοικους του. Για τους αμερικανους νομιζω δε χρειαζεται να εκστομισω τιποτε. Το υποδειγμα τους υγιους καπιταλισμου. Θα ελεγα κ για τους κινεζους αλλα θα γινω αηδιαστικος, αλλωστε το πιασατε το νοημα πιστευω.

Το τι συνεβη κ συμβαινει, βεβαιως στο ντοπιο πληθυσμο ολων αυτων των χωρων, δε χρειαζεται να διαβασει κανεις μαρξ για να το γνωριζει. Ολα αυτα λοιπον ειναι υγιη, ενω ο πραγματικα συγκινητικα ειλικρινης (ισως και κρυφο-καταστασιακος;) ελλην εργολαβος που αφοτου πληρωθηκε αδρα για να να αλλαξει τις πλακες στην πλ.συνταγματος, τσιγκουνευτηκε να αγορασει μαρμαρο και πηρε κοψοχρονια χρησιμοποιημενες ταφοπλακες και δεν τις εβαλε και αναποδα τουλαχιστον, με αποτελεσμα οι ανυποψιαστοι περαστικοι να πατανε πανω σε ονοματα ημερομηνιες και θλιμμενα τεκνα, αυτος λοιπον ο σχεδον ηρωικος επιχειρηματιας, δεν ειναι; Ε λοιπον οχι, αμα ειναι ετσι χιλιες φορες καλυτερα η πασοκομπακα και το αποκτηνωμενο, λαιμαργο υφος οσων νταραβεριστηκαν με τον ελληνικο δημοσιο τομεα απο ΄80 μεχρι σημερα. Τουλαχιστον αυτοι δεν κρεμανε κοσμο δημοσιως, οπως εκανε το ΄90 η shell στην αφρικη. Να μας λειπει η υγεια σας, ευχαριστω δε θα παρουμε.

Αλλα για αλλο λογο ανοιξα τον υπολογιστη, απλα μπηκα κ στο internet, εκνευριστηκα και παρασυρθηκα. Ο λογος λοιπον ειναι ο εξης:

Α. Το Guerilla Cinematography, βρισκεται στη Νεμέας 8, κάθετα στη Δυρραχίου, στα Σεπολια. Ανα τακτα χρονικα διαστήματα (κάθε 2-3 μηνες), παρατηρειται εκεί το παραξενο φαινομενο, της εκπομπης αλλοκοτων ήχων και δυσοιωνων βομβων, παράλληλα μάλιστα με τη συγκέντρωση στον εν λόγω χώρο πλήθους ανθρώπων οι οποίοι οχι μόνο δεν ενοχλουνται αλλα δειχνουν εως και να διασκεδαζουν, με την ολη ηχορυπανση. Προκειται και αυτο ισως για ενα απο τα μεγαλα μυστηρια της ανθρωποτητας. Αλλα σε μια χωρα οπου οι δημοσιοι υπαλληλοι της φτανουν σε τετοια επιπεδα διαφθορας και παχυδερμιασης, που επιβιωνουν ακομα και απο την πτωση απο τον 5ο οροφο, ολα μπορει να τα περιμενει κανεις.

Β. Ο Bram Stadhouders αν κ ολλανδος δεν ασχολειται με το να πλουτιζει σε βαρος του υπολοιπου κοσμου, αντιθετως χρησιμοποιει κιθαρα και laptop και ηλεκτρονικα για να παραγει ενα ιδιοτυπο ειδος post jazz ambient και drone, το οποιο ο ιδιος ονομαζει emotronic.

www.bramstadhouders.nl

Ο Γεωργιος Κ. απο την αλλη, αν κ ελλην, ουτε αυτος ασχολειται με το αγαπημενο σπορ της καταληστευσης του δημοσιου χρηματος, αντιθετως συνδεει αρθωτα (modular) εφφε, συνθια και ηλεκτρονικα μαραφετια παραγοντας ενα παλλομενο και μεταβαλλομενο ηχοτοπιο.

Αμφοτεροι θα βρεθουν το βραδυ του σαββατου, 20/03, στις 21:00 στον ιδιο τοπο και χρονο.

Η συζευξη του Α με το Β ευελπιστουμε οτι θα παραγει 2 ωρες πυκνων ηχοτοπιων και απολαυστικων ηχολουτρων τις οποιες και σας προσκαλουμε να παρακολουθησετε.

Προωθηστε οπου κρινετε σωστο και πρεπον.

Α, ναι χρειαζεται να πουμε οτι δεν πληρωνετε για να μπειτε; Μαλλον οχι.

tiltrecordings.org

GUERRILLA@wordcamp

videoguerra — Fri, 15 Jan 2010 14:48:31 +0000

Θα καλύψουμε την εκδήλωση του WordCamp στην Θεσσαλονίκη στις 30 Ιανουαρίου.

Τι είναι τα WordCamp
Τα WordCamp είναι Open events. Ο κόσμος που ασχολείται με το WordPress είναι ελεύθερος να έρθει για να παρακολουθήσει και να συζητήσει. Συζητάμε θέματα σχετικά με απλά για το τι είναι και πως χρησιμοποιείται το WordPress και προχωράμε σε πίο σύνθετα όπως το Developing, το Theming και τα Theme Framework, το Search Engine Optimization του WordPress, τρόπους να κάνουμε το WordPress πιο γρήγορο και πολλά ακόμη. Όσο η Open Source κοινότητα βγάζει νέα plugins, themes σκέφτεται και υλοποιεί υπηρεσίες με βάση το WordPress, τόσο εμείς θα βρισκόμαστε για να τα συζητάμε και να τα αναλύουμε.

Πως λειτουργεί
Αξιόλογοι ομιλητές από το χώρο του Web, παρουσιάζουν και συζητούν θέματα τα οποία αφορούν το WordPress. Σκοπός μα είναι μετά τις παρουσιάσεις να υπάρχει μια όμορφη συζήτηση μεταξύ μας για να γνωριστούμε και να συζητήσουμε απορίες ιδέες ή ακόμη και να παρουσιάσουμε projects μας βασισμένα στο WordPress.

http://wordcamp.gr

ON SET

videoguerra — Tue, 08 Dec 2009 16:29:37 +0000

Strange abondoned place at Kokoni Korinthias ,Greece.

ψοφος (live no4)

videoguerra — Mon, 28 Sep 2009 14:45:20 +0000

αυτό που προκαλεί τη μεγαλύτερη αηδία εν όψει της επερχόμενης κυριακής, δεν είναι τόσο το αληθές παλαιών ρητών τύπου, “αν νομίζεις ότι είναι εξευτελιστικό να σε εξουσιάζουν, φαντάσου πόσο πιο εξευτελιστικό είναι να επιλέγεις τους εξουσιαστές σου”, ούτε το προδιεγεγραμένο της έκβασης (οι εκλογές είναι κάπως σαν το ποδόσφαιρο στην ελλάδα, 2 ομάδες μονοπωλούν τους τίτλους), ούτε καν, τολμώ να πω, όλες αυτές οι κουραδόφατσες που σπιλώνουν το αστυακό οπτικό μας πεδίο σε μορφή γιγαντοαφίσσας. όχι. αυτό που στέλνει κύματα συσπασμών στη στομαχική μας χώρα είναι το φαντασιακό της επόμενης μέρας. η προσφυγή στον κυρίαρχο λαό που έκανε το καθήκον του, οι καλά κρυμμένοι κυνόδοντες πίσω απο τα χαμόγελα των νικητών και όλη αυτή η χυδαία λεληλασία που πρόκειται να ακολουθήσει.
κοντολογής, κάθε χαμόγελό τους, ένας παραπάνω λόγος απελπισίας για κάθε έμβια και μη ύπαρξη στον δύσμοιρο πλανήτη. αηδία, ζόφος, αποστροφή. και άλλα συναφή.
στη ζοφερή λοιπόν προοπτική αναμονής της ανάδειξης της βούλησης του ελληνικού λαού, δεν είχαμε άλλη επιλογή απο το να δοκιμάσουμε να μαζευτούμε μαζί, καθώς και κάθε καταστροφή βιώνεται πιο ήπια παρέα με άλλους. και παράλληλα να ξεπλύνουμε λίγη απο τη μαυρίλα με ακραίες ηχητικές εκπομπές.
το λοιπόν: σάββατο στις 21:00 το βράδυ, στο χώρο του guerrila cinematography, στα σεπόλια, νεμέας 8, πλησίον σταθμού αττικής και μετρό σεπολίων
θορυβικές παραστάσεις και πειραματικά ηχοτοπία απο

gokkun (βουλγαρία)
dave phillips (ελβετία)
mind fucking boy (σιγκαπούρη)

περισσότερα δε λέω, τον goκκun κάποιοι τον είχαν δει και πέρισυ, τον dave phillips θα τον ξέρετε, αν όχι, χρησιμοποιήστε google, το σετ του mind fucking boy είναι ιδιαιτέρως αναζωογονητικό, ποτά θα υπάρχουν, η είσοδος γίνεται αβίαστα απο την πόρτα και αφίσσα επισυνάπτεται. προωθήστε το όπου μπορείτε.
α, για να μην το ξεχάσω, μια που και επέτειο είχαμε πρόσφατα και συναφή γεγονότα:
σκατά στον τάφο του μπακογιάννη

πουτάνα δημοκρατία, παλιομαλάκα περικλή

1000+1 TiLt

11_slow train

videoguerra — Wed, 09 Sep 2009 12:48:30 +0000

We participated in Synestesia exhibition held at Achilopouleio institution,Pilio with “11_slow train” video art.
(more info: www.myspace.com/themolecularproject)

poster & photos:

video:

The Field Mice “September’s Not So Far Away”

videoguerra — Fri, 07 Aug 2009 16:33:12 +0000

Info

I will, I’ll always remember
The days, the nights we spent together
The happiness of being with you
The sorrow of parting from you

More than a hundred miles away you live,
though sure I love you always
Seeing you again was heaven
Now you’re gone again and it’s hell

September’s not
September’s not so far away
September’s not
September’s not so far away

I will never again ask you
If there, if there is any chance
I understand you wanted to be
Wanted to be totally free

I hope every call is from you
I’m not convinced I should not love you
I am really missing you so
Wanting to be kissing you so

September’s not
September’s not so far away
September’s not
September’s not so far away

September’s not
September’s not so far away